Monday, October 09, 2006



«ΧΗΜΙΚΗ» ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!


Αυτή η πρωτοφανής και απρόκλητη συμπεριφορά των οργάνων καταστολής (ΜΑΤ) εις βάρος των διαδηλωτών –εκπαιδευτικών, σίγουρα, θα μείνει στην ιστορία των εγχώριων εκπαιδευτικών πραγμάτων! Εμ βέβαια, κάπως θα πρέπει επιτέλους να …δουλέψει αυτό το περιώνυμο Δόγμα της Καραμανλικής «Μηδενικής Ανοχής»! Και έτσι λοιπόν, εν μέσω σκανδάλων περί «Κουμπάρων» , «Κουνιάδων» και σκυλολογιού (πρόσφατες περιπτώσεις Τσιτουρίδη, Ψωμιάδη, Αναγνωστόπουλου, Αδαμόπουλου, κοκ)που συγκλονίζει τους αδαείς καρεκλοκένταυρους, το Κράτος όφειλε να αποδείξει πως δε κοιμάται όρθιο και ότι επιτελεί σοβαρό έργο ενάντια σε Διαφθορά και Αδιαφάνεια, προβαίνοντας σε δυναμικές λύσεις μέσω κλομπ και δακρυγόνων εις βάρος…διαμαρτυρόμενων διαδηλωτών!
Άλλα ντ’ άλλων δηλαδή. Προφάσεις άσχετες, ουδεμία ουσίας. Μέσα στον γενικότερο πανικό, οι κρατούντες προσπάθησαν (και ακόμα προσπαθούν!) να αποσείσουν τις βαρύτατες ευθύνες από πάνω τους, αποπροσανατολίζοντας κόσμο και κοσμάκη μέσω ΜΜΕ (όσα μπορούν να ελέγξουν πλήρως αυτό το διάστημα των εξελίξεων) και επιδεικνύοντας «πυγμή» δια του άφθονου ξύλου. Από καιρό –και λόγω των συσσωρευμένων άλυτων προβλημάτων των αρμόδιων κρατούντων –το Κράτος έδειξε πως δεν έχει διάθεση καλοπροαίρετου διαλόγου μεταξύ φορέων και εργαζομένων. Πως το ΥΠΕΠΘ δεν διατίθεται να συζητήσει τα όποια εκκρεμή προβλήματα ή ζητήματα με τους διαμαρτυρόμενους εκπαιδευτικούς (π.χ. επιδόματα, ΤΕΕ, κτιριακό, καθεστώς εργασίας, κ.τ.λ.) σε καμιά βάση κοινού διαλόγου.
Και πώς να έλθει το ΥΠΕΠΘ σε διάλογο, αφού είναι περίτρανη η πλήρης ανικανότητά του να διαχειριστεί επείγοντα ζητήματα; Αφού εμμέσως πλην σαφώς, αρμόδιοι που μιλούν ανώνυμα, παραδέχονται την αδυναμία τους να εξεύρουν λύσεις και να δώσουν διεξόδους ακόμα και στα πιο πρόσφατα προβλήματα, στο ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς; Από πού να πρωτοξεκινήσουμε, σ αυτό το γαϊτανάκι χρόνιων προβλημάτων; Προβλήματα με τα νέα σχολικά βιβλία –προβλήματα με τη τακτοποίηση των νεοδιόριστων (ούτε καν έχει ολοκληρωθεί) –προβλήματα με τις επικείμενες «αποσπάσεις» μονίμων –προβλήματα με το νέο…μοντέλο των σχολών τεχνικής/ επαγγελματικής εκπαίδευσης –προβλήματα με τα καλλιτεχνικά/ μουσικά σχολεία –το κτιριακό -προβλήματα παντού…
Ας έλθουμε τώρα στα της επικαιρότητας: τη Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2006, που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί μεγάλη και μαζικότατη διαδήλωση εκπαιδευτικών στο κέντρο της Αθήνας (με πορεία από Προπύλαια έως Μέγαρο Μαξίμου), «σεμνά και…χημικά» αποφασίστηκε από τα πεφωτισμένα όργανα της ΕΛ.ΑΣ. να εφαρμοστεί δίχως «ανθρωπιστικές» παρεκκλίσεις το νέο δόγμα της Καραμανλικής «μηδενικής ανοχής» στο ύψος του Οφθαλμιατρείου Αθηνών (οδός Πανεπιστημίου), με την ευρύτατη χρήση επικίνδυνων χημικών και όσο το δυνατών περισσότερων συλλήψεων και προσαγωγών! Και σε ένα βαθμό –εν μέσω απίστευτης σκληρότητας και βιαιότητας –η ΕΛ.ΑΣ. το πέτυχε. 9 προσαγωγές υπό δυνατής βροχής δεν…ήταν και άσχημα –να’ χει κάτι ο πρωθυπουργός και το κολλητήρι Βύρων Πολυδώρας να …επαίρονται και να χαμογελούν (μπας και ξεχαστεί το σκάνδαλο των «κουμπάρων και κουνιάδων»…).
«Υπήρχαν πιθανοί ταραξίες στους κόλπους της πορείας» είπε εκ των υστέρων ένας εκ των επικεφαλών της διμοιρίας των ΜΑΤ, προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη γενικότερη κατακραυγή για τις απίστευτες και απρόκλητες βιαιότητες εις βάρος των διαδηλωτών –εκπαιδευτικών. Αλλά η δικαιολογία του –όπως ήταν απόλυτα φυσικό –δεν ήταν παρά μια τρύπα στο νερό! Όλοι είδαν πεντακάθαρα (και παρά τη καταρρακτώδη βροχή) τι ακριβώς έγινε –και αυτό που έγινε, δε σηκώνει σοβαρή δικαιολογία εκ μέρους των κατασταλτικών δυνάμεων: έγινε ολοφάνερος ο πραγματικός ρόλος τους ακόμα και σε κόσμο αμέτοχο, που δεν ήταν αρχικά υποψιασμένος.
Τα ΜΑΤ δεν υπήρξαν και ούτε θα υπάρχουν για την ασφάλεια καμιάς μεσαίας ή χαμηλότερης τάξης, ούτε για τον κόσμο γενικότερα, ούτε καν για τη ψευδεπίγραφη αυτή «Δημοκρατία» των ολίγων: μόνο άβουλα και πάνοπλα ρομποτάκια στην υπηρεσία των εργοδοτών/ αφεντικών και της υπέρτατης εξουσίας της ελίτ. «Εγκληματίες» άραγε, οι προσαχθέντες; Και περί τίνος πρόκειται; Για 2 εκπαιδευτικούς β’θμιας, 4 δασκάλους ΔΟΕ και 3 φοιτητές της ΣΕΛΕΤΕ! Λέτε ο νέος «ορισμός του τρομοκράτη», να περιλαμβάνει και όσους κατέχουν την ιδιότητα του εκπαιδευτικού; Για να περικυκλώσουν μετά μανίας τα ΜΑΤ 500 εκπαιδευτικούς και να κραυγάσουν «να κάτσουν ήσυχα», μάλλον έτσι το πάνε. Ποιος ξέρει τι μέλλει γενέσθαι…
Μετά από αυτή τη «γεύση της αξιοσέβαστης Δημοκρατίας υμών» που πήραν για τα καλά οι διαδηλωτές εκπαιδευτικοί, εκείνη την αποφράδα ημέρα, ο κόσμος της Παιδείας –τις επόμενες ημέρες –εμφανίστηκε εμφανώς προβληματισμένος: η Γιαννάκου κλείστηκε μια και καλή στο «γυάλινο πύργο» της επί της οδού Μητροπόλεως και δεν καταδέχεται κανέναν διάλογο για κανένα ουσιαστικό θέμα, δίνοντας και σχετικές «εντολές» τους παρατρεχάμενους της. Και όμως, η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ διστάζουν να αποφασίσουν ακόμα πιο δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις. «Καλές είναι και οι 4ωρες στάσεις εργασίες» ψελλίζουν μερικοί συνδικαλιστές, προσπαθώντας να… «τονώσουν» το όποιο ηθικό τους…
Κατόπιν τούτων, είναι ολοφάνερο πιο θα πρέπει να αποτελεί το επόμενο βήμα –από μέρους όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας: ακόμα πιο σκληρές και ανυποχώρητες μαζικές –πολυήμερες απεργίες, κλείσιμο όλων των σχολικών μονάδων ανά τη χώρα και μπλοκάρισμα του κρατικού μηχανισμού (όσο αυτό είναι δυνατόν –ακόμα και με επίσχεση εργασίας εκ μέρους των διαμαρτυρόμενων εκπαιδευτικών). Κανένας μαθητής –κανένας διδάσκαλος εντός των σχολών, μέχρι την ολική ικανοποίηση των αιτημάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας και τη πλήρη επίλυση των χρόνιων προβλημάτων! Τα περιθώρια ολοένα και στενεύουν και ο κέρβερος της «ιδιωτικής εκπαίδευσης» είναι πλέον προ των πυλών. Τα κεκτημένα πρέπει να προστατευθούν και να διεκδικηθούν ακόμα περισσότερα –για τη καλή διαβίωση αλλά και αποτελεσματικότερο έργο των εκπαιδευτικών. Ένα 5% επί του ΑΕΠ ασφαλώς δεν είναι αρκετό (ούτε καν ένα 15% -εκεί που σε άλλες χώρες της Ε.Ε., διεκδικείται το στοιχειώδες 30% επί του ΑΕΠ!). Και κανένας εκπαιδευτικός –που σέβεται το εαυτόν και επάγγελμα –δε πρέπει να μείνει έξω από αυτές τις δίκαιες αγωνιστικές διεκδικήσεις!

-Νίκος Γ.-

0 Comments:

Post a Comment

<< Home