ΕΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

απεργίες και καταλήψεις...

Η ΕΠΑΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ: μια από τα…ίδια;


Αύριο ξημερώνει μια ακόμη δύσκολη μέρα. Η επαύριο των απεργιακών κινητοποιήσεων δασκάλων και καθηγητών, ο καταλαγιασμός του κύματος των σχολικών καταλήψεων μας…έφεραν πάλι σε μια από τα…ίδια: για μια ακόμη φορά, το ΥΠΕΠΘ δυστυχώς κατάφερε και άντεξε των κινητοποιήσεων αυτών μετά το «γιες υπουργέ» των εργατοπατέρων ΔΟΕ –ΟΛΜΕ.
Όντως, οι πρόσφατες κινητοποιήσεις δεν εστερούντο ιδιαίτερης και μαχητικής δυναμικής, μαζικότητας και όγκου –αυτό που τους έλειπε ήταν η συνέπεια. Και αν αντιτείνει κανείς «μα πόσο θα μπορούσαν να συνεχίσουν με αυτό το ρυθμό; Πολλοί είχαν ήδη φτάσει στα όρια τους!», η απάντηση στο πρόβλημα αυτό δεν βρίσκεται στον τρόπο και μορφή των αγώνων αυτών τόσο, όσο στη τραγική απουσία και στιβαρή λειτουργία των απεργιακών ταμείων. Κανείς φυσικά, δεν είπε πως φταίει το «θα σας κοιτάξω στα μάτια» και το χρυσό χαμόγελο του κ. πρωθυπουργού…
Όσα δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν στο μέσον των κινητοποιήσεων (κατόπιν αποφάσεων συνελεύσεων των τοπικών ΕΛΜΕ ή ανεξάρτητων ομαδοποιήσεων) –το διάστημα Σεπτεμβρίου /Οκτωβρίου –ήταν τραγικά ελάχιστα και φυσικά δεν μπορούσαν να καλύψουν το σύνολο των απεργούντων εκπαιδευτικών! Δυστοκία των απεργιακών επιτροπών; Ίσως. Οι περιπτώσεις ποικίλουν και τα δεδομένα –συνθήκες διαφορετικά σε κάθε τόπο, δίχως αμφιβολία. Αλλά πλανάται ακόμα στον αέρα όμως ένα: «κι αν συνεχίζαμε; Αν το τραβούσαμε κι άλλο το… σχοινί;».
Κάποιες τοπικές ΕΛΜΕ πλέον, προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους, να βάλουν κάτω τα πράγματα και να συζητήσουν μελλοντικές…πιθανότητες έναρξης νέων αγωνιστικών κινητοποιήσεων –δίχως τονίζουν (!)να χαθεί έστω μια διδακτική ώρα στο υπόλοιπο της σχολικής χρονιάς (πως θα γίνει αυτό, είναι μια εύλογη απορία)…Άλλες τοπικές ΕΛΜΕ δε το συζητούν καν: «από το χρόνου πάλι και βλέπουμε»! συναινώντας στη λογική να μη χαθεί εντελώς η σχολική περίοδος 2006-2007.
Αλλά το ΥΠΕΠΘ δεν άφησε να πάει χαμένη η ευκαιρία: με την αγαστή συνεργασία των πανελλαδικής εμβέλειας ΜΜΕ, κατηγορεί εκπαιδευτικούς για «άλλη μια χαμένη χρονιά», προτείνει περικοπές ημερών εορτών και διακοπών, πιέζει για αύξηση ωρών διδασκαλίας και χρέωση καθηκόντων και κενών θέσεων στους ήδη έχοντες οργανικές θέσεις (για να αποφύγει τον διορισμό αναπληρωτών –ωρομισθίων;). Και βέβαια τα σαΐνια του ΥΠΕΠΘ πήραν θάρρος, αφού και το «κάστρο» τους έμεινε απόρθητο και οι εκπαιδευτικοί γύρισαν στις σχολικές μονάδες τους με την ουρά στα σκέλια…
Παραμένει το ερώτημα: αν οι εκπαιδευτικοί ξαναβρούν το δικό τους θάρρος για περαιτέρω εξέλιξη του συνδικαλιστικού αγώνα τους και κυρίως: το πότε;


-N. Γ.-

posted by Ε.Σ.Ε. @ 8:32 AM